پرش به محتوای اصلی

القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 507 ( محمد 4 )

پدیدآورندگان:

ص۵۰۷ ( محمد ۴ )
فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ذَلِكَ وَلَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَكِنْ لِيَبْلُوَ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ ( 4 )
پس چون با كساني كه كفر ورزيده‌اند برخورد كنيد ، گردنها [ يشان ] را بزنيد . تا چون آنان را [ در كشتار ] از پاى درآورديد ، پس [ أسيران را ] استوار در بند كشيد سپس يا [ بر آنان ] منّت نهيد [ وآزادشان كنيد ] ويا فديه [ وعوض از ايشان بگيريد ] ، تا در جنگ ، اسلحه بر زمين گذاشته شود . اين است [ دستور خدا ] واگر خدا مىخواست ، از ايشان انتقام مىكشيد ، ولى [ فرمان پيكار داد ] تا برخى از شما را به وسيلهء برخى [ ديگر ] بيازمايد ، وكساني كه در راه خدا كشته شده‌اند ، هرگز كارهايشان را ضايع نمىكند . ( 4 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 507 ( محمد 4 ) | كتاب الله تبارك وتعالى / هيئت علمى دارالقرآن الكريم / دفتر مطالعات تاريخ ومعارف اسلامي / محمد مهدى فولادوند