وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آَمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِنْ جَاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ ( 10 )
واز ميان مردم كسانىاند كه مىگويند : « به خدا ايمان آوردهايم » وچون در [ راه ] خدا آزار كشند ، آزمايش مردم را مانند عذاب خدا قرار مىدهند واگر از جانب پروردگارت يارى رسد حتماً خواهند گفت : « ما با شما بوديم . » آيا خدا به آنچه در دلهاى جهانيان است داناتر نيست ؟ ( 10 )