وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا وَلَكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أَتَاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 46 )
وآن دم كه [ موسى را ] ندا درداديم ، تو در جانب طور نبودى ، ولى [ اين اطَّلاع تو ] رحمتي است از پروردگار تو ، تا قومي را كه هيچ هشداردهندهاى پيش از تو برايشان نيامده است بيم دهى ، باشد كه آنان پند پذيرند . ( 46 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 391 ( القصص 46 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۳۹۱ ( القصص ۴۶ )