وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآَتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 265 )
ومَثَل [ صدقات ] كساني كه أموال خويش را براي طلب خشنودى خدا واستوارى روحشان انفاق مىكنند ، همچون مَثَلِ باغي است كه بر فراز پشتهاى قرار دارد [ كه اگر ] رگبارى بر آن برسد ، دو چندان محصول برآورد ، واگر رگبارى هم بر آن نرسد ، بارانِ ريزى [ براي آن بس است ] ، وخداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 265 )