أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آَتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 258 )
آيا از [ حالِ ] آن كس كه چون خدا به أو پادشاهى داده بود [ وبدان مىنازيد ، و ] با إبراهيم دربارهء پروردگارش محاجّه [ مى ] كرد ، خبر نيافتى ؟ آن گاه كه إبراهيم گفت : « پروردگار من همان كسى است كه زنده مىكند ومىميراند . » گفت : « من [ هم ] زنده مىكنم و [ هم ] مىميرانم . » إبراهيم گفت : « خدا [ ىِ من ] خورشيد را از خاور برمىآورد ، تو آن را از باختر برآور . » پس آن كس كه كفر ورزيده بود مبهوت ماند . وخداوند قوم ستمكار را هدايت نمىكند . ( 258 )