أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَى إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ( 246 )
آيا از [ حال ] سران بني إسرائيل پس از موسى خبر نيافتى آن گاه كه به پيامبرى از خود گفتند : « پادشاهى براي ما بگمار تا در راه خدا پيكار كنيم » ، [ آن پيامبر ] گفت : « اگر جنگيدن بر شما مقرر گردد ، چه بسا پيكار نكنيد . » گفتند : « چرا در راه خدا نجنگيم با آنكه ما از ديارمان واز [ نزد ] فرزندانمان بيرون رانده شدهايم . » پس هنگامى كه جنگ بر آنان مقرر شد ، جز شمارى اندك از آنان ، [ همگى ] پشت كردند ، وخداوند به [ حالِ ] ستمكاران داناست . ( 246 )