أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ( 243 )
آيا از [ حال ] كساني كه از بيم مرگ از خانههاى خود خارج شدند ، وهزاران تن بودند ، خبر نيافتى ؟ پس خداوند به آنان گفت : « تن به مرگ بسپاريد » آن گاه آنان را زنده ساخت . آرى ، خداوند نسبت به مردم ، صاحب بخشش است ، ولى بيشتر مردم سپاسگزارى نمىكنند . ( 243 )