وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَى مَا أَنْفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا ( 42 )
[ تا به أو رسيد آنچه را بايد برسد ] و [ آفت آسمانى ] ميوههايش را فرو گرفت . پس براي [ از كف دادن ] آنچه در آن [ باغ ] هزينه كرده بود ، دستهايش را بر هم مىزد در حالي كه داربستهاى آن فرو ريخته بود . و [ به حسرت ] مىگفت : « اى كاش هيچ كس را شريك پروردگارم نمىساختم . » ( 42 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 298 ( الكهف 42 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۲۹۸ ( الكهف ۴۲ )