فَإِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آَبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آَتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآَخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ( 200 )
وچون آداب ويژهء حجّ خود را به جاى آورديد ، همان گونه كه پدران خود را به ياد مىآوريد ، يا با يادكردنى بيشتر ، خدا را به ياد آوريد . واز مردم كسى است كه مىگويد : « پروردگارا ، به ما ، در همين دنيا عطا كن » وحال آنكه براي أو در آخرت نصيبي نيست . ( 200 )