وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنْتَ عَلَيْهَا إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ يَنْقَلِبُ عَلَى عَقِبَيْهِ وَإِنْ كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ ( 143 )
وبدين گونه شما را أمتي ميانه قرار داديم ، تا بر مردم گواه باشيد وپيامبر بر شما گواه باشد . وقبلهاى را كه [ چندى ] بر آن بودى ، مقرر نكرديم جز براي آنكه كسى را كه از پيامبر پيروى مىكند ، از آن كس كه از عقيدهء خود برمىگردد بازشناسيم والبتّه [ اين كار ] جز بر كساني كه خدا هدايت [ شان ] كرده ، سخت گران بود وخدا بر آن نبود كه ايمان شما را ضايع گرداند ، زيرا خدا [ نسبت ] به مردم دلسوز ومهربان است . ( 143 )