قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآَتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِنْ لَا تَعْلَمُونَ ( 38 )
مىفرمايد : « در ميان امّتهايى از جنّ وانس ، كه پيش از شما بودهاند ، داخل آتش شويد . » هر بار كه امّتى [ در آتش ] درآيد ، همكيشان خود را لعنت كند ، تا وقتي كه همگى در آن به هم پيوندند [ آن گاه ] پيروانشان دربارهء پيشوايانشان مىگويند : « پروردگارا ، اينان ما را گمراه كردند ، پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده . » [ خدا ] مىفرمايد : « براي هر كدام [ عذاب ] دو چندان است ولى شما نمىدانيد . » ( 38 )