( فرشتگان بر هفت صنفند و حجابها هفتند )
109 - زيد بن وهب گويد : از امير المؤمنين عليه السّلام سؤال شد كه در بارهء توانائى خداوند عز و جل ( كه عظمتش پرشكوهتر باد ) بيانى بفرمايند حضرت بسخن رانى ايستاد و خداى را سپاس گفت و او را ستايش كرد سپس فرمود : خداى تبارك و تعالى را فرشتگانى است كه اگر فرشته اى از آنان به زمين فرود آيد زمين گنجايش او را ندارد كه مخلوقى است بس بزرگ و پر بال و پر و بعضى از آن فرشتگان را اگر به جن و انس تكليف كنند تا بتوصيفش پردازند نتوانند از بس بزرگ اندام و خوش تركيب است و چگونه توصيف توان كرد از فرشتگان فرشته اى را كه فاصلهء ميان دو شانهء او و نرمى دو گوشش هفتصد سال راه است و از فرشتگان هستند كه نه با اندام بزرگش بلكه با يك بال از بالهايش همه افق را ميپوشاند و بعضى از آنان چنان است كه آسمانها تا بالاى ران او است و بعضى از آنان هست كه پايش بدون پايگاه در عمق هواى زيرين است و همهء طبقات زمين تا زانوى او است و بعضى از آنان هست كه اگر همهء آبها را بگودى پشت انگشت ابهامش بريزند گنجايش دارد و بعضى از آنان هست كه اگر كشتيها را در اشگ ديدگانش بيندازند سالهاى دراز سير ميكنند پس مبارك است خداوندى كه بهترين آفرينندههاها است و از آن حضرت سؤال شد كه در بارهء حجابها بيان فرمايند فرمود : حجابها هفتند كه غليظى هر حجاب پانصد سال راه است و فاصلهء ميان هر دو حجاب پانصد سال راه است و حجاب دوم هفتاد حجاب است كه ميان