روز پنجشنبه بيرون مىآمد و چون ميخواست كه در زمستان از سرما باطاق برگردد روز جمعه برميگشت و روايت شده كه بيرون شدن حضرت و باز گشتنش در روز جمعه بوده است .
( شرح : ) در بعضى از نسخهها بجاى ( اطرفوا ) اطرقوا آمده است و بنا بر آن معناى روايت چنين مىشود كه هر شب جمعه براى خانواده از ميوه و گوشت چيزى ببريد .
86 - ابى كهمس گويد : به امام صادق ( ع ) عرض كردم دعائى مرا بياموز كه بدان روزى فراخوانم به من فرمود از زيادى سبيلت و ناخنهايت را بچنين و اين در روز جمعه بايد باشد .
87 - امام صادق ( ع ) فرمود : روز جمعه ناخنها را چيدن از بيمارى خوره و پيسى و كورى ايمنى بخشد و اگر نيازى بچيدن نباشد به نحوى آن را بخراشد و امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس كه هر روز جمعه ناخنهايش را بچيند و شاربش را بزند و سپس بگويد : ( بسم الله و با لله و على سنة محمد و آل محمد ) ( يعنى بنام خدا و به يارى خدا و به راه و رسم محمد و آل محمد اين كار را كردم ) بهر ريزهء ناخن و مو ثواب آزادكردن يك بنده از فرزندان اسماعيل به او داده مىشود .
88 - امام صادق ( ع ) از پدرش : رسول خدا ( ص ) فرمود : كسى كه ناخنهايش را روز جمعه بچيند خداوند درد را از انگشتان او بيرون مىكند و درمان بجاى درد در آورد و روايت شده است كه چنين كس به ديوانگى و بيمارى خوره و پيسى گرفتار نگردد .
الخصال ( فارسي ) — صفحة 450
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٥٠