و اما در مورد ركوع معناى صحيحى به نظر نرسيد و ممكن است كلمهء ركوع زيادى باشد و احتمال ميرود مقصود توجه دادن باهميت و موقعيت ركوع و سجود است كه نماز گذار نبايد توجهش فقط بقرائت باشد بلكه بايد حق نماز را از ركوع و سجود نيز ادا كند كه رسول خدا در بارهء كسى كه نماز خواند و ركوع و سجود آن را كامل بجا نياورد فرمود : نقر كنقر الغراب ) .
مرد در پيراهنى كه حمايل وار پوشيده باشد نماز نخواند كه اين نحو لباس پوشيدن از كارهاى قوم لوط بوده است .
براى مرد نماز خواندن در يك جامه كفايت مىكند كه دو طرف او را بگردنش گره بزند و در يك پيراهن ضخيم كه دكمه هايش را بيندازد نيز كفايت مىكند مرد نبايد بر صورت و يا فرشى كه در آن صورت باشد سجده نمايد ولى اگر صورت در زير پاى او باشد و يا چيزى بر آن بيندازد كه آن صورت را بپوشاند نماز خواندن جايز است .
مرد نبايد درهمهائى را كه بر آن نقش صورت است در حال نماز در جامه خود گره زند و جايز است كه درهمها در كيسه اى و يا جامهء ديگرى باشد كه اگر ميترسد بكمرش ببندد مرد نبايد بر خرمن گندم و نه بر خرمن جو و نه بر هيچ نوع از خوردنيها سجده كند و بر نان نيز سجده نكند مرد تا نام خدا را بر زبان نياورده وضو نسازد پيش از آنكه دست بر آب زند بگويد : ( بسم الله و با لله اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين ) ( بنام خدا و به يارى خدايا بار الها مرا از توبه كنندگان و از تطهيركنندگان قرار بده ) و چون از وضو فارغ شد بگويد ( اشهد ان لا إله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمد عبده و رسوله ) ( گواهى مىدهم كه خدائى بجز خداى يكتاى بىانباز نيست و اينكه محمد بنده و فرستادهء او است ) كه اگر چنين كند استحقاق آمرزش خواهد داشت .
الخصال ( فارسي ) — صفحة 763
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٧٦٣