از گندم و جو و خرما و مويز كه يك صاع تمام مىشود
و همهء اين زكات را جز به اشخاصى كه دوست اهل بيت بوده و معرفت در بارهء آنان دارند نميتوان داده .
و روزهاى حيض از ده روز بيشتر و از سه روز كمتر نميشود و زنى كه خون استحاضه مىبيند غسل مىكند و پنبه به خود ميگيرد و نماز ميخواند اما زنى كه خون حيض به بيند نماز را ترك مىكند و قضا ندارد و روزه را ترك مىكند ولى قضاى روزه را ميگيرد .
و روزه ماه رمضان واجب است كه با ديدن ماه روزه گرفته مىشود و با ديدن ماه ( شوال ) روزه افطار مىشود .
و نماز مستحبى را با جماعت خواندن جايز نيست كه بدعت است كه هر بدعت گمراهى است و هر گمراهى در آتش است .
و در هر ماه سه روز روزه گرفتن مستحب است و آن سه روز عبارت است از دو پنجشنبه با يك چهارشنبه در وسط پنجشنبه اول در ده اول و چهارشنبه در ده وسط و پنجشنبه در ده آخر ماه و روزهء ماه شعبان براى كسى كه بگيرد خوب است زيرا بندگان شايسته آن ماه را روزه ميگرفتهاند يا اظهار علاقه به روزه گرفتنش مينمودند و رسول خدا روزه شعبان را به روزه ماه رمضان مىپيوست .
و كسى كه روزهء ماه رمضان از او فوت شده باشد اگر قضايش بطور پراكنده گرفته شود جايز است و افضل آن است كه قضاى روزههاى ماه رمضان را پشت سر هم بگيرد و حج خانهء خدا بر هر كسى كه استطاعت رفتن داشته باشد واجب است و استطاعت آن است كه توشه راه و مركب سوارى با تندرستى داشته و مخارج اهل عيال خود را تا هنگام بازگشت از مكه داشته
الخصال ( فارسي ) — صفحة 733
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٧٣٣