شدهاند
هم چنان كه برجهاى آسمان بنام حيوانات زمينى ناميده شدهاند مانند حمل ( بره ) و ثور ( گاو نر ) و جوزاء و سرطان ( خرچنگ ) و عقرب ( كژدم ) و حوت ( ماهى ) و جدى ( بزغاله ) و زهرة و سهيل هم اين چنينند و مردم از اين رو در بارهء اين دو حيوان باشتباه رفتهاند كه ديدن اين دو براى مردم مشكل است و در اقيانوس محيط ميباشند نه كشتى به آنها ميرسد و نه تدبيرى در بدست آوردن آنها به كار مىآيد و خداى عز و جل هرگز گناهكاران را به صورت نورهاى درخشان مسخ نميكند تا در بيابان و دريا وسيلهء راهنمائى شوند و سپس تا آسمان و زمين باقى است آن دو ستاره نيز باقى بمانند در صورتى كه مسخشده گان از سه روز بيشتر نمىمانند و پس از سه روز مىميرند و نسلى از آنان باقى نمىماند و اين حيواناتى كه مسخشده گان ناميده ميشوند اين نام براى آنان نامى عاريه اى و مجازى است و اينها شبيهاند به آن حيواناتى كه خداى عز و جل جمعى را كه گناه كردند به صورت آنها مسخ كرد و در نتيجه گناه سزاوار شدند كه نعمتشان تغيير يابد و گوشتشان را خداى تبارك حرام فرمايد تا مورد استفاده واقع نشوند و كيفرشان سبك شمرده نشود اين حكايت از ابى الحسين محمد بن جعفر اسدى رضى الله عنه براى من حكايت شده است .
( شرح : ) توجيه مزبور بر خلاف ظاهر روايت است و مخصوصا در روايت اول تصريح شده است كه خداوند سهيل را به صورت ستاره اى مسخ كرد .
( اندازهء بالغ شدن پسر از سيزده سال است تا چهارده سال )
3 - عبد الله بن سنان گويد : من حاضر بودم كه پدرم از امام صادق عليه السّلام پرسيد كه چه وقت يتيم ميتواند كارى را از نظر شرع انجام دهد ؟ فرمود : تا به حد قوت و توانائى برسد عرضكرد توانائىاش چيست ؟