خوش آيند نيست كه شخص ثروتمند چيز پست را خود بردارد كه باعث جرات مردم بر او خواهد بود .
( كارى كه خداوند آن را دوست ميدارد و كارى كه دشمنش ميدارد )
36 - امام صادق فرمود : ميانه روى كارى است كه خدايش دوست ميدارد و زياده روى كارى است كه خدا را ناخوش آيد حتى اگر هستهء خرما را كه ممكن است روزى به كار آيد دور افكنى و پس ماندهء آبى را كه آشاميده اى بر زمين بريزى .
( هر كس داراى يك خصلت باشد سپاسگزارى نكرده است )
37 - امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس كه جفا و بدخوئى را تحمل كند سپاسگزار نميباشد ( 1 ) شرح : ظاهرا مقصود اين است كه حسن تأثير از بدخوئى و سپاسگزارى از احترام يكى است و كسى كه فاقد اين حس باشد در هر دو مورد متاثر نخواهد بود مانند كسى كه بوى بد را احساس نكند بوى خوش را نيز احساس نخواهد كرد و مؤيد اين معنا تعبيرى است كه در روايت 38 است .
هامش
( 1 ) جفاء ضد انس است و معناى روايت اين است كسى كه بواسطهء بدخلقى و خشونت با مردم انس نگيرد از نعمت انسانيت شكرگزارى نكرده است و يا اينكه مراد اين است : كسى كه متحمل ستم گردد و آن را از خود و خانواده خود با داشتن توانائى دفع نكند از نعمت قوهء غضبيه اى كه خداى تعالى بآدمى عطا فرموده است كه به آن از خود دفاع كند سپاسگزارى نكرده است . غفارى