قبر يكى از ايمه يا اكابر يا صلحا وقفهء معيّن سازند كه در سالى روزى معيّن در آنجا جمع شوند و از راههاى [ 145 ر ] دور شدّ رحال بدان جانب كنند و آن را قرين وقفهء حج و زيارت حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلّم دانند هيچ شك در آن نيست كه آن بدعت است و خلاف سنّت و غير مرضى ، سيّما كه مقارن به بدعتها باشد كه سابقا ياد كرديم و فتوى استاد ما مولانا افضل المتاخرين على الاطلاق استاد البشر اوحد العالم جلال الملة و الدين محمد الدوانى الصديقى روّحه اللّه روحه العزيز آنكه حرام و منهى عنه است و حضرت استاد ما استدلال بحديث « لا تشدّ الرحال الا الى ثلثة مساجد » « 1 » فرموده و آن استدلال خالى از دغدغهء نيست و بسط آن لايق مقام نه فى الجمله بسيار از اجتماعات هست كه هيئة عيد پيدا مىكند و موجب التباس سنّت ميگردد به بدعت و نهى از آن نه از جهة ذات اجتماعست بلكه از جهة اين اشتباه و نهى اجتماع و تعيين وقفهء مقابر ايمه و صلحا ازين جهت است و حالا نهى از جهة آنست كه آن وقفها اصلا از نامشروعات و بدعتها منفك نمىباشد چنانچه همه كس را معلوم و مقررست و باللّه التوفيق .
هامش
( 1 ) - بخارى : مسجد مكه 1 ، 6 ، صوم 67 ، صيد 26 - مسلم بن حجاج : حج 415 ، 511 ، 512 - ابا داود : مناسك 94 - ترمذى : ملاة 126 - نسائى : مساجد 10 - الدارمى : صلاة 132 . ( فى الترجمه ) - احمد حنبل :II، 234 . ( المعجم المفهرس )