ذكر حكم زيارت مقابر و فضيلت زيارت قبور ايمه و صلحا
زيارت قبور در اول اسلام منهى عنه بوده و در آخر امر بدان واقع شده چنانچه در صحيح بخارى و مسلم بريده رضى اللّه عنه روايت كند كه حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلّم فرمود « نهيتكم عن زيارة القبور فزوروها » « 1 » يعنى پيش ازين نهى ميكردم شما را از زيارت قبرها را پس زيارت كنيد آن را و اين حديث از جملهء احاديث است كه در آنجا جمع ميان ناسخ و منسوخ واقع شده چه زيارت قبور و جواز آن ناسخ عدم زيارت آنست و نهى از آن ، و در صحيح مسلم ، ابو هريره روايت كرده كه حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلّم زيارت فرمود قبر مادر خود را پس بگريست و بگريانيد مردمى را كه در حوالى او بودند ، پس فرمود طلب اذن كردم از پروردگار خود در آنكه استغفار كنم از براى مادر خود پس مرا رخصت ندادند و طلب اذن كردم كه زيارت قبر او كنم مرا رخصت دادند پس زيارت قبور كنيد بدرستى كه زيارت قبور مرگ را ياد ميدهد « 2 » و اين حديث نيز مشتمل است بر حكم جواز زيارت قبور ، اما سرّ آنكه در اول زيارت قبور منهى عنه بوده آنكه كفّار عرب بت پرست بودهاند و طبيعت ايشان معتاد بوده بتعظيم جماد و اكرام او ، در زيارت قبور نوعى از تعظيم جمادست كه آن ميت است و در اول اسلام جهة [ 143 پ ] دور گردانيدن ايشان از عبادت و تعظيم بت ممنوع بودهاند از تعظيم جمادات مطلقا ، تا اين خصلت ازيشان دور شود و در آخر كه اين خصلت ازيشان دور شده به زيارت قبور كه متضمن فايدهء تذكر موت است رخصت يافتهاند و ازين حديث دوم مفهوم ميگردد كه زيارت قبور مستحب باشد زيرا كه امر چنانچه در اصول مقرر شده
هامش
( 1 ) - « و نهيتكم عن زيارة القبور فزوروها و تقولوا هجرا » المؤطا : ضحايا 8 . ( المعجم الفهرس )
( 2 ) - شايد : ياد مىآورد .