( * 64 ) - اضغاث احلام : خوابهاى شوريده ، خوابهاى آشفته و پريشان . اضغاث جمع ضغث .
( * 65 ) - رزيّت : مصيبت عظيم ، پيشآمد ناگوار . جمع رزايا .
( * 66 ) -
تَوارَتْ بِالْحِجابِ
: ماخوذ از آيه 32 سورهء ص ( 38 ) .
فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ .
در آن حال گفت ( افسوس ) كه من از علاقه حب ( اسبهاى نيكو ) از ذكر و نماز خدا غافل شدم تا آنكه آفتاب در حجاب شب رخ بنهفت .
( * 67 ) - حليله : زن شرعى مرد ، همسر ، زوجه ، جمع : حلايل .
( * 68 ) - لقد جاوز الحزام . . . : هو كناية عن المبالغة فى تجاوز حدّ الشّرّ و الأذى لأنّ الحزام اذا انتهى الى الطبيين فقد انتهى الى أبعد غاياته فكيف اذا جاوزه . الطّبى : حلمة الضّرع .
( المنجد )
( * 69 ) - كلّ ذى غيبة يؤب و . . . : هر غايبى برمىگردد [ امّا ] غايب مرگ ( مرده ) است كه بازگشت نمىكند .
( * 70 ) -
لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً . . .
: به راستى ناتوان بودند ( فقير يا عاجز يا مريض يا غيره بودند ) كه گريز و چارهاى برايشان ميسر نبود و راهى به نجات خود نمىيافتند . آيه 98 سورهء 4 ( النساء ) .
( * 71 ) - و اذا المنيّة . . . : هرگاه مرگ چنگالهايش را فروبرد ، درخواهى يافت كه هيچ تعويذى سود نمىرساند .
( * 72 ) - انظر الى القصور العالية . . . : به كاخهاى برافراشته بنگر و پادشاهان فناشده ، ( كه ) چگونه روزگار آنان را فراموش كرد و مرگها آنان را دريافت و در خاك استخوانهاى پوسيدهاى شدند و خانههايشان خراب شده و راههايشان بىرهرو مانده است ( كسى در آنها رفتوآمد نمىكند ) .
( * 73 ) - سل الارض من غرس . . . : از زمين بپرس كه چه كسى درختانت را كاشت و ميوههايت را چيد و جويهايت را جارى كرد ؛ اگر ( هيچ ) جوابى به تو نداد ؛ بهعنوان يك