مصراع اول اشاره است به اعتقاد قدما كه معتقد بودند زمين بر روى شاخ گاو است و گاو بر روى ماهى قرار دارد و ماهى در آب است ؛ بنابراين زمين بر روى آب است . مصراع دوم باز اشاره به اعتقاد قدماست كه معتقد بودند قطره باران كه در داخل صدف قرار مىگيرد ، دهان صدف بسته مىشود و پس از گذشت زمان تبديل به دانه درّ مىشود .
( * 43 ) -
أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ . . .
:
آيا آبى را كه شما ( هر روز ) مىنوشيد ؛ مىدانيد كه شما آن آب را از ابر فروريختيد يا ما نازل ساختيم ؟ آيا آتشى كه ( براى حوايج خود ) روشن مىكنيد مىنگريد ؟ آيا شما درخت آن را آفريديد يا ما آفريديم ؟ آيات 72 - 68 سورهء 56 ( الواقعه )
( * 44 ) - سرادق عظمت : بارگاه احديت كه انوار الهى و صقع ربوى است . ( بعضى عالم عقول و مفارقات نوريه را صقع ربوبى نامند ) .
( * 45 ) - با كورهء حمد : باكوره : اول هرچيز نورس . با كورهء حمد : حمدى تازه و نو .
( * 46 ) -
سَقاهُمْ رَبُّهُمْ
:
بخشى از آيه 21 سوره 76 ( الانسان ) .
عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً .
بر بالاى بهشتيان لطيف ديباى سبز و حرير ستبر است و بر دستهايشان دستبند نقره خام و خدايشان شرابى پاك و گوارا بنوشاند . ر ك : شماره 18 ديباچه
( * 47 ) - ادريس : نام ادريس دوبار در قرآن كريم آمده است . سورهء مريم ( 19 ) آيه 56 "
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا .
" سورهء الانبياء ( 21 ) آيه 85 . "
وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ .
" نويسندگان مسلمان عموما وى را پيغمبر دانسته ، برآنند كه ادريس همان " اخنوخ " و " خنوخ " مذكور در تورات است او را به لقب مثلث النعمه خواندهاند و نعماى ثلاثه او را پادشاهى و حكمت و نبوت دانستهاند .
( * 48 ) - سمات : جمع سمت . علامتها ، نشانهها .
( * 49 ) - وصمت : ننگ ، عار ، عيب و نقص .
( * 50 ) - مضمار : ميدان اسبدوانى - مضمار بلاغت : ميدان جولان بلاغت .