ذكر پادشاهى « 1 » يزدجرد اثيم بعد از پادشاهى بهرام كه به كرمانشاه ملقب است
و بعد از اين بهرام كه به كرمانشاه ملقب است ، مملكت به يزدجرد اثيم - كه نزد ائمه تاريخ مختلف فيه است كه پسر بهرام بود يا برادرش - مقرر شد و او را يزدجرد اثيم از آن جهت گفتند كه خون ناحق فراوان ريختى و گرد فتنه و فساد بسيار انگيختى و از ارتكاب معاصى هيچ باك نداشتى و انهماك * 1 / 1 مناهى را فرمان الهى انگاشتى .
اساس فسق و فجور در عهد او ممهد بود ، بناى فتن و فتور در زمان او مشيد :
نبودى زو كسى ايمن ، نكردى بر كسى ابقا * به خون آدمى تشنه چو مستسقى بر استسقا
و چون او « 2 » بهخلاف ملوك عجم كه به داد و عدل و عطا و بذل موسوم بودند ؛ به جور و بيداد مشعوف و همتش بر اراقت دمآء و افاتت ذماء * 2 / 1 مصروف بود ، نفوس « 3 » از صادرات افعال او متنفر و طباع از ذمايم اعمال او متبرم شد و زوال آفتاب عمر و انقطاع ماده حيات او به دعاى شب و نماز سحر خواستند كه گفتهاند : ملك با كفر بپايد و با جور بهسر آيد .
ملك سلطان با وجود كفر باشد برقرار * ليك هرگز با وجود ظلم « 4 » نبود پايدار
عليك بالعدل اذ ولّيت مملكة * و احذر من الظّلم فيها غاية الحذر
هامش
( 1 ) - ج : سلطنت .
( 2 ) - ب و ج : - او .
( 3 ) - ب و ج : + امزجه .
( 4 ) - ب : جور .