عرض راه نشان و درجه و لقب و منصب داده است كه از درجهء احصا و شماره بيرون است همچنين در اروپا نيز خيلى بذل نشان كرده است .
حاجى ميرزا هاشم مجتهد ساكن اصفهان كه از اجلهء علماى آن شهر بود ، در سن [ ] در عشر اول شوال درگذشت و در طهران در مسجد شاه « 1 » از طرف دولت ختم گرفتند .
اوزان عهد مظفر الدين شاه
خروار معمول عبارت است از صد من . من چهل سير است و ده سير را يك چارك مىگويند و سير عبارت است از شانزده مثقال و هر مثقال عبارت باشد از بيست و چهار نخود متداولى و اين اوزان پايتخت است . در بعضى از ولايات اختلاف است و گويند خروار شاه عبارت از 400 من تبريز است « 2 » و من مذكور عبارت از من تبريز باشد كه سابقا و حال در تبريز معمول بوده و حال به ولايات ديگر هم رواج شده ، اما در بعضى ولايات ايران يك من بيش از چهل سير باشد چنانكه در كاشان گويند يك من شاه و مقصود دو من تبريز دارند .
مسكوك عهد مظفر الدين شاه
دو تومانى از طلا « 3 » كه بيست قران است وزنش [ ] . يك تومانى از طلا نيز ده قران وزنش [ و ] پنج هزارى « 4 » از طلا وزنش [ ] قيمت دو قران ، دو هزارى از طلا [ ] وزنش
هامش
( 1 ) . همان مسجدى كه امروز مسجد امام خمينى خوانده مىشود . اين مسجد را فتحعلى شاه ساخته بود و بدين جهت به مسجد شاه شهرت داشت .
( 2 ) . در ايران چند جور واحد وزن بود ولى اهم آنها عبارت بود از من تبريز ( - سه كيلوگرم ) و من شاه ( دو من تبريز - شش كيلوگرم ) و من رى ( دو من شاه - دوازده كيلوگرم ) پس على القاعده يك خروار شاه بايد دويست من تبريز باشد .
( 3 ) . على القاعده تومان طلا از نظر وزن و قيمت بايد نصف دو تومانى باشد ولى در متن يادداشتها قبلا نوشته شده بوده : ده قران اما خط زده و نوشته بيست قران .
( 4 ) . پنج هزارى طلا هم مىبايست به لحاظ وزن و قيمت نصف يك تومانى طلا باشد . اما در متن قيمت آن دو قران آمده كه غلط است . به قياس دو هزارى طلا كه قيمتش سه هزار و ده شاهى تا چهار قران بوده ، پنج