كرده كه فرمود : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله چون از « تشهد و سلام » نماز فارغ مىگشت ، چهار زانو مىنشست و دست راستش را بر سر ، مىنهاد و ميگفت : « بنام خداوندى كه جز او خدائى نيست . آنكه دانا به پنهان و آشكار است . و بخشنده و مهربان مىباشد - خدايا - بر محمد و اهل بيت او درود به فرست . و از من غم و حزن را بر طرف گردان » .
دعاى ديگر آن حضرت در تعقيب نماز
386 - كلينى در « كافى » با ذكر سند از « محمد بن فرج » روايت كرده كه گفت : امام جواد عليه السّلام به من نوشت - تا آنجا كه گويد : - رسول خدا صلَّى الله عليه و آله چون از نمازش فارغ مىشد ، مىگفت : « خدايا گناهان گذشته و آينده و نيز گناهانى كه در پنهان و آشكار از من سر زده ، و همچنين اسراف و زياده روىهائى كه كرده ام - و به طور كلى - هر گناهى كه تو ، به آن آگاه ترى - همه را - برايم به بخش . خدايا پيش انداختن و پس انداختن كارها به دست تو است ، معبودى جز تو
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 332
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٣٢