و اميد منى ، خدايا مهمات مرا كفايت كن ، و نيز به آنچه اهميت نمىدهم ، و به آنچه تو داناترى ، مرا حمايت فرما . همسايگى تو عزيز ، و ثنا و حمد تو بزرگ باد ، جز تو خدائى نيست . خدايا پرهيزكارى را زاد و توشه من قرار ده ، و گناهم را به بخش و به هر سو كه متوجه شوم به خير و خوبى متوجه ساز » . بعد آن جناب دنبال كار خود ميرفت .
دعاى آن حضرت وقتى كه از مجلسى برمىخاست
362 - غزالى در كتاب « احياء العلوم » نقل مىكند كه : آن حضرت هر وقت از مجلسى بر مىخاست مىگفت : « خدايا تو از هر عيبى منزهى . و حمد و ستايش از آن تو است ، گواهى مىدهم كه جز تو خدائى نيست از تو آمرزش مىخواهم . و به سوى تو بر مىگردم .
دعاى آن حضرت هنگامى كه به مسجد داخل مىشد و وقتى كه از آن خارج مىگشت
363 - شيخ در كتاب « مجالس » با ذكر سند از « عبد الله بن الحسن » از مادر گراميش « فاطمه بنت الحسين » از پدر بزرگوارش امام حسين ، از على عليهم السّلام روايت
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 320
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٢٠