اندازه همگان را به اين امور تشويق مىكنند ؛ همواره حاملان قرآن را مورد ستايش و احترام قرار مىدهند ؛ بر موقعيّت ممتاز حاملان قرآن در زندگى اجتماعى و در ميان مردم ، و نيز مقامات عاليهء آنان نزد خداوند متعال تأكيد مىكنند ؛ اجر و ثواب كوششهاى مرتبط با قرآن را بيان مىدارند ؛ و گوشزد مىكنند كه قرآن شفاعتكننده است ، و روز قيامت شفاعت مىكند ، بلكه برترين شفيع به درگاه الهى است . . . علاوه بر همهء اينها ، دو مطلب اساسى ديگر را يادآور مىشويم :
اوّل : اصالت قرآن و عدم تحريف آن
قرآن كريم ، كه ميان مسلمانان است ، مجموعهاى است تشكيل يافته از تمامى آنچه به عنوان كلام خدا ، بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در طول مدّت نبوّت و رسالت ايشان نازل شده است ، بدون بيش و كم ، و بدون هيچ افزوده يا كاستى . اين نوع تعريف از قرآن و اعتقاد به قرآن را ، « اصالت قرآن » نام مىنهيم و منظور و مقصودمان از اين سخنان و عناوين ، تأكيد بر مصونيّت و سلامت قرآن كريم از هر گونه تحريف است ، چه از باب افزوده شدن بر آن ، و چه از باب كاسته شدن از آن . ما در بحث پيشين در همين كتاب تحت عنوان « اصالت قرآن » ، قرائن و ادلّهاى را كه بر اين حقيقت مهم دلالت دارند روشن گردانيديم .
در اين مقام ، ناگزير بايد به دو مسألهء بسيار با اهميّت كه وضع و موضع همگان را در برابر قضيّهء تحريف قرآن مشخّص مىگرداند ، اشاره كنيم :
1 . مسلمانان همگى ، چه سنّى و چه شيعى - به رغم اختلاف فراوان در مذاهب فقهى و كلامى ، و تعدّد و تنوّع آراء و نظريّات و مواضعشان در فهم تاريخ و سنّت و تفسير حوادث - بر اين نكته اتّفاق نظر دارند كه در تمامى دورانهاى اسلامى همواره يك متن واحد از قرآن كريم در دست مسلمانان بوده است ؛ چنان كه در تمامى سرزمينها و كرانههاى بلاد اسلامى و حتّى غير اسلامى ، و در زواياى كتابخانههاى قديم و جديد ، هيچ متن ديگرى از قرآن ، جز همان متن متداول در ميان عموم مسلمانان وجود نداشته است . اين امر ، حقيقت سلامت و مصونيّت محتواى قرآن را مورد تأكيد قرار مىدهد ، و همهء شبههها و شايعههايى را كه بعضى اشخاص براى متّهم كردن فرقه يا جماعتى از مسلمانان به اين كه معتقد به تحريف قرآناند ،