روايت آوردهاند كه زنى را نزد عمر بن خطاب آوردند كه شش ماهه زاييده بود . عمر آهنگ سنگسار كردن او را نمود . خبر به حضرت على عليه السّلام رسيد . آن حضرت فرمودند : اين زن مستوجب سنگسار شدن نيست ! خبر فوق به عمر رسيد ، عمر كسى را نزد آن حضرت فرستاد و از ايشان سئوال كرد . حضرت فرمودند : خداوند متعال فرموده است :
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ . . .
« 1 » ، و نيز فرموده است :
. . . وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً . . .
« 2 » ، كه با كسر 24 از 30 ، شش ماه براى حمل باقى مىماند . عمر زن را آزاد گردانيد .
در اين مقام ، حضرت امام على عليه السّلام حداقل مدّت حمل را بر پايهء آيهء ديگرى كه مدّت شيرخوارگى را دو سال كامل ، عنوان كرده است ، شش ماه تعيين و تفسير كردهاند .
ب ) احاديث نبوى صلّى اللّه عليه و آله در تفسير قرآن
رسول اعظم صلّى اللّه عليه و آله چنان كه در بحث « تفسير در عصر رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله » ديديم ، به تفسير قرآن كريم در سطح عموم مىپرداختند . آن حضرت ، در اين سطح ، هر چند كه تمامى قرآن را تفسير نكردند ، امّا آن اندازه كه اوضاع و شرايط اجازه مىداد و به عنوان صاحب رسالت و رئيس دولت ، مرجع مشكلات و سئوالات مسلمانان قرار مىگرفتند ، و آن مقدار كه دعوت به سوى خدا و تبيين مفاهيم كلّى اسلام و تشريعات آن اقتضا مىكرد ، قرآن را تفسير كردند . اين تفاسير نبوى صلّى اللّه عليه و آله كه در اين ارتباطها صادر مىگرديد ، مسلمانان از آن حضرت فرا مىگرفتند ، و بسيارى از آنان اين احاديث را حفظ مىكردند ، و پس از وفات آن حضرت اين توضيحات را در جهت روشن ساختن بعضى آيات و سور قرآنى براى ديگران مورد استناد و استفاده قرار مىدادند .
بر اين مطلب ، شواهد فراوانى در كتب حديث موجود است . از سعيد بن جبير ، در تأويل آيهء شريفه
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِفَتاهُ لا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً
« 3 » آوردهاند كه گفت :
هامش
( 1 ) بقره / 233
( 2 ) احقاف / 15
( 3 ) كهف / 60