باب پنجاه و سوم در اثبات كرامات اولياء
بدانك پيدا آمدن كرامات بر اولياء جايز است « 1 » و دليل بر جواز آن آنست كه هر كار كه بودن آن صورت ببندد در عقل و حاصل شدن آن ادا نكند « 2 » برداشتن اصلى از اصول ، واجب بود وصف كردن حق تعالى بقدرت بر آفريدن « 3 » آن و چون واجب بود آن در مقدور حق تعالى بايد كه روا بود حاصل شدن آن « 4 » و پديد آمدن كرامات نشان صدق « 5 » آنكس بود كه بر وى ظاهر گردد [ اندر احوال و هركه صادق نبود كرامات روا نبود كه بر وى ظاهر گردد « 6 » ] و دليل برين آنست كه قديم سبحانه و تعالى ما را بشناساند « 7 » تا ما فرق كنيم ميان آنك صادق بود اندر احوال و ميان
هامش
( 1 ) - مب : روا بود .
( 2 ) - مب : بر جوازش آنست كى وى امرى است موهوم حدوث وى در عقل حصول وى ادا نكند .
( 3 ) - مب : ايجاد .
( 4 ) - مب : و چون بودن آن واجب كند مقدر سبحانه و تعالى هيچ باز ندارد حصول آن .
( 5 ) - مب : و ظهور كرامات علامت راستى .
( 6 ) - مب : ندارد .
( 7 ) - مب : بشناسانى . ظ : بشناسانيد .