نكند بر چيزى كه اندر شرع نكوهيده است « 1 » و لگام بدست هواى خويش ندهد و بر سبيل لهو نبود « 2 » اندر جمله مباح است « 3 » و هيچ خلاف نيست كه پيش پيغامبر صلّى اللّه عليه [ و سلّم « 4 » ] شعرها برخواندهاند و انكار نكرد بر ايشان اندر خواندن اشعار « 5 » چون سماع اشعار « 6 » روا بود بىآواز خوش ، حكم آن بنگردد بآنك آواز خوش كنند « 7 » [ اين ظاهر است ازين كار « 4 » ] پس بر مستمع آنچه واحب بود آن رغبتى تمام بود بر طاعت و ياد كرد آنچه خداى تعالى ساختست پرهيزگارانرا از درجات و او را بدان دارد كه از زلّتها بپرهيزد و اندر دل وى اندر حال ، واردات صافى پيدا آرد مستحبّ بود اندر دين و شرع « 8 » و بر لفظ رسول صلّى اللّه عليه و سلّم رفتست آنچه بشعر « 9 » نزديك بوده است هرچند قصد شعر نكرد [ ه است ] و مراد وى شعر نبود [ ه است ] .
هامش
( 1 ) - مب : بالحان و نغمتهاء مستلذ چون مستمع اعتقاد نكند بر محظورى و مذمومى در شرع
( 2 ) - مب : نشود .
( 3 ) - مب : بود .
( 4 ) - مب : ندارد .
( 5 ) - مب : و برايشان انكار نكرده است در خواندن آن .
( 6 ) - اصل : سماع او .
( 7 ) - مب : بدان كى بآواز خوش سماع كنند حكم آن بنگردد .
( 8 ) - مب : پس بر مستمع واجب بود كى رغبتى تمام دارد در طاعتها و ياد كردن آنچ خداى تعالى پرهيزگاران را ساخته است از درجات و او را بر آن دارد كى پرهيز كند از زلتها و در حال واردهاء صافى و بيدار دل بود و مستحب بود در دين و در شريعت پسنديده بود . متن عربى : ثم ما يوجب للمستمع توفر الرغبة على الطاعات و تذكر ما اعد اللّه لعباده المتقين من الدرجات و يحمله على التحرز من الزلات و يؤدى الى قلبه فى الحال صفاء الواردات مستحب فى الدين و مختار فى الشرع . پس آنچه براى مستمع فزونى رغبت بر طاعت و يادآورى درجاتى كه خدا براى بندگان پرهيزگار خود آماده ساخته ايجاب كند و او را بر خوددارى از گناه وادارد و صفاء واردات را در حال بدل او رساند در دين مستحب و در شرع مطلوب است . هر دو مترجم سهو عظيم كردهاند .
( 9 ) - مب : و بر لفظ مصطفى عليه السلام رفته است از آنچ فرا شعر .