[ كه ] آن را منتظر بود و اين بدوام وقت « 1 » بود و همچنين اندوه نبود بر وى زيرا كه اندوه از ناموافقى وقت بود « 2 » و هركه اندرو روشنائى [ رضا ] بود و اندر [ راحت « 3 » ] موافقت [ بود « 3 » ] او را اندوه از كجا آيد خداى عزّ و جلّ « 4 » ميگويد الا انّ اولياء اللّه لا خوف عليهم و لا هم يحزنون .
هامش
( 1 ) - مب : در وقت دوم .
( 2 ) - مب : او را اندوه نبود زيرا كى حزن از حرويت وقت بود . ( ظ : از حزونت ) .
( 3 ) - مب : ندارد .
( 4 ) - مب : حزن كى بود قال اللّه تعالى .