كه غيرت بر حق جهل بود و به بىدينى كشد و غيرت خدايرا ، تعظيم حقوق او واجب كند « 1 » [ و صافى بكردن عمل ، او را « 2 » ] و بدانيد كه سنّت حقّ سبحانه و تعالى با اولياء خويش آنست كه چون ايشان به غير او مشغول شوند يا دل به غير او مشغول دارند آن بر ايشان شوريده دارد « 3 » [ از ] غيرت بر دلهاى ايشان تا ويرا باخلاص عبادت كنند ، [ فارغ از آنچه بدان ميل گرفته باشند « 2 » ] چنانك آدم عليه السّلام چون دل بر آن نهاد كه جاويد « 4 » در بهشت خواهد بود « 5 » از آنجاش بيرون كردند و چنانك ابراهيم عليه السّلام [ از اسماعيل « 2 » ] عجب بمانده بود ، فرمودند ويرا « 6 » قربان كن چون دل ازو برگرفت و بران بايستاد [ كه قربان كند و دست و پاى وى ببست و كارد بر گلوى وى نهاد « 2 » ] فرمان داد بفدا « 7 » .
محمد بن حسّان گويد اندر كوه لبنان همىگشتم جوانى از جائى بيرون آمد ، سموم و باد او را بسوخته بود « 8 » چون مرا بديد بگريخت ، من از پس او فراز شدم
هامش
( 1 ) - مب : و غيرت تعالى را تعظيم بود .
( 2 ) - مب : ندارد .
( 3 ) - مب : و بدانك از علامات آنك حق تعالى اولياء خويش را نگذارد تا به غير او مشغول شوند آنست كى با هرچ آرام گيرد بتن يا بدل آن چيز بر وى بشولد . متن عربى : و اعلموا ان من سنة الحق مع اوليائه انهم اذا ساكنوا غيرا او لاحظوا شيئا او ضاجعوا بقلوبهم شيئا شوش عليهم ذلك فيغار على قلوبهم بان يعيدها خالصة لنفسه فارغة عما ساكنوه . و بدانيد كه يكى از سنتهاى خدا با اولياء خويش آنست كه چون ايشان بغيرى آرام گيرند يا به چيزى جز خداى نگرند يا دل به چيزى درآميزند آن را بر ايشان بشوراند و بر دلهاشان غيرت مىورزد بدينگونه كه آن را ويژهء خويش مىدارد پرداخته و فارغ از آنچه بدان آرام گرفتهاند .
هر دو ترجمه ناقص است .
( 4 ) - مب : جاودانه .
( 5 ) - مب : بودن .
( 6 ) - مب : فرمود كى او را .
( 7 ) - مب : فرمان آمد بفداء كبش .
( 8 ) - مب : باد سموم او را سوخته .