گفتار در ذكر ملك تورانشاه [ ثانى ] بن طغرل كه پادشاه دوازدهم است از قاورديان
بعد از واقعهء جيرفت و قتل ملك ارسلان ، تورانشاه با لشكر فارس در جيرفت توقف ناكرده عازم بردسير شد و بر در بردسير نزول كرد ، و بر سر غلّهء رسيده فرود آمد ، و لشكرگاهى معظم ساخت ، و بزرگان كرمان كه در بم بودند - چون ظهير الدين وزير و شهاب الدين كيا محمد بن المفرح خازن و امام الدين قاضى احمد و اعيان و رؤساء بم - همه به خدمت آمدند . و مناصب قسمت كردند ، و مراتب معيّن .
ظهير الدين وزير و كيا محمد خازن و امام الدين منشى « 1 » چندگاهى از شهر و دشت نرد محاربت باختند و ساز مقاتلت ساختند و از جانبين قتيل و جريح بسيار شد .
اتفاق را ، اتابك محمد ، در شهر رنجور گشت و او را جراحتى سخت ناخوش بر ران ظاهر شد و از نگاشتن صور حركت حرب و مدارست سور طعن و ضرب و حفظ مصالح حصار دارى بازماند .
بزرگان فارس و كرمان گوى مصالحت در ميدان وفاق انداختند برقرار آنكه اتابك را زمام احوال در مقام و ارتحال بدست خود باشد ، و يولق ارسلان بجاى فرزند مىباشد ، و شهر تسليم [ كنند ] ، برين قرار طراز حلهء صلح بافتند و رشتهء عهد تافتند .
و اتابك محمد را چون خفّتى روى نمود ، با ضعف تن و رنج دل از شهر بيرون آمد . در باب مقصد و اختيار موئل انديشه كرد . منيعتر ملجأى و حصينتر پناهى و نزديكتر ملاذى ، عصمت امراء فارس ديد . اثقال و بنه و جوارى و خواص خدم را
هامش
( 1 ) - . . . ظهير الدين وزير و كيا محمد خازن و امام الدين منشى ، سپهسالار اجل سيف الجيوش مىگفت كه درين عهد هرخوشه كه از زمين برمىآيد ، پرچمى را از هوا بر سر او مىآورند . ( جامع التواريخ حسنى بنقل بدايع )