از اين مقوله ، از به دو خلقت تاكنون بسيار واقع شده ، هركس به اماكن مقدسه اسائه كرد ، مكافات خود را ديد . هركس كه ظلم او از حدّ گذشت به زودى مجازات خود را ديد ، چنانچه كلام مجيد شاهد [ مضمون اين خبر ] است « الناس مجزيون باعمالهم ان خيرا فخيرا و ان شرّا فشّرا » « 1 » ، نمىخواهم بگويم شدّاد چه كرد ، نمرود چه ديد ، فرعون چه شد ، چنگيز خونريز عاقبتش چه شد ، ولى از براى تنبيه و استعلام و اطلاع شما عرض مىنمايم . يزيد بن معاويه سه سال سلطنت كرد . سال اوّل حضرت سيّد الشهدا را شهيد كرد و سال دويم مدينه منوّره را قتلعام نمود و سال سيّم مكّهء معظّمه را خراب كرد .
بعد از اينكه مسرف بن عقبه « 2 » را مأمور نمود از براى قتل و غارت مدينه و مكه ، آن خبيث باوجود كبر سن و پيرى از براى جيفهء دنيا و دو روزهء زندگانى اين امر شنيع را بر عهده گرفت با دوازده هزار از اشرار و اوباش شام به طرف مدينه حركت كرد . مدينه را محاصره نمود .
باوجود [ آنكه ] اهل مدينه از مهاجر و انصار و بعضى از اصحاب پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - و اولادهاى آنها بودند ، سه روز نايرهء قتال را اشتعال داشت . بسيارى از بنى هاشم و مهاجرين و انصار را شهيد كرد تا وارد مدينه گرديد .
سه روز هم فرمان قتلعام داد و حتى سواران آن بدبخت ، سواره در حرم مطهر نبوى ورود نمودند و در روضهء مقدسه ، مسلمانان را كشتند و ناموس مسلمانان را ضايع داشتند كه هر شبى چند هزار فراش زنا گسترده مىشد . رؤساى قوم و بزرگان را حاضر مىنمود و به بندگى يزيد از مردم بيعت مىگرفت . هر بيچاره كه تأمل مىكرد ، فورا او را گردن مىزد .
آن مقدار خون بىگناهان را ريخت كه او را مسرف بن عقبة ناميدند . عاقبت نوشت از
هامش
( 1 ) . توضيح اين مطلب در زيرنويس صفحهء 310 آمده است .
( 2 ) . مسلم بن عقبه . ( . . . - 63 ه / - 683 م ) : آنقدر در قتل و خونريزى اسراف كرد كه او را مسرف ناميدند .
« الاعلام ، ج 7 ، ص 222 »