نكبت مبتلا گرديد و دودمان خود را منقرض نمود .
از اين جهت بود كه حضرت رسول اكرم - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - به غزات و مجاهدين جيش اسلامى اكيدا سفارش مىفرمايد كه در غزوات و در غير غزوات به هر قومى كه تسلط به هم رسانيديد و يا مملكتى و شهرى را فتح نموده و به تصرف درآورديد ، هر چند كفّار حربى باشند ، البته به معابد آنها اسائهء ادب ننماييد و بر تجليل علما و رهبانان و كشيشان آنها بيفزاييد ، و زنان آنان را در پردهء عصمت محافظت نماييد و عجايز ايشان را از قبيل پيرمردان و اطفال در زحمت مياندازيد و با ايشان به رفق و مدارا سلوك نماييد .
بديهى است ، اين مسأله در عالم سياست و حفظ نوع بشريّت چه اندازه اهميت دارد و براى تأليف قلوب - چه شريعتى و چه مملكتى - چه اثرها خواهد بخشيد . پس هركس كه به مخالفت اين دستور اقدامى نمايد به نكبت و ذلّت دوچار خواهد گرديد ، چنانچه در زمان قبل به واسطهء سوء رفتار به اين امور گرفتار شدند .
مثلا حضرت سليمان - عليه السلام - بعد از اينكه مأمور به تعمير بيت المقدس شد ، از بدايع صنايع و غرايب هنر در بنا و تعمير آن مضايقه نفرمود . ديوان و متمرّدان به آن خانهء قدس ، رشك و حسد بردند و از براى تخريب آن بنا ، كمر بستند ، ولى به مقصود نايل نگرديدند ، تا در زمان بخت النصر كه نسبت به بنى اسرائيل و انبيا و علماى ايشان آن مقدار « 1 » اهانت و اسائهء ادب نمود و نسبت به بيت المقدس جسارت ورزيد ، چه مقدار به نكبت و ذلّت مبتلا و به چه زحمت او را كشتند و به بدى ، مكافات خود را ديد .
و همچنين قبل از بعثت حضرت ختمى مرتبت ، ابرهة بن صباح - كه از طرف نجاشى در حبشه حكومت داشت و سلطنت [ مى ] نمود - مترصد تخريب خانهء كعبه گرديد . جهت آن بود كه ديد اعراب از اطراف ، در موسم معيّنى قصد آن خانه مىنمايند و از زيارت و طواف و تعظيم و تجليل ، چيزى فروگذار ندارند . آتش نخوت در طبيعت او اشتعال به هم رسانيد و عرق حميّت جاهليت به حركت آمد . در مقابل خانهء كعبه - در صنعاى يمن كنيسه ساخت و وجوه مردم و نفوس اعراب را متوجّه به آن كنيسه نمود و اعراب را از
هامش
( 1 ) . اصل : مقدر .