آبدار ، ديدار از اغيار پوشيده و در زير خاك آرميده ، بيرون آوريم و به نور
بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ
« 1 » قرانهاى چرخى ، اين قاضيان بلخى را بفريبيم ، زيرا كه از اخوان ما مستبدّان بسيارى معمّم و به لباس علم متّهمند به قسمى كه از براى دينارى خون صغيرى بريزند و از براى درهمى جان كبيرى از بدنش بيرون كشند و هر بيچاره كه بميرد ، اينان وارثند و هركه از چنگ ايشان گريزد مانند حارث او را به قيد ظلم اسير و به رشتهء جور دستگير خواهند نمود .
چنانچه مىبينيم علماى اين امّت كه مشعلهء طريق هدايت و مروج احكام شريعت هستند از دست اينان ، خون از دل روان و اشك از ديده ريزانند .
به اندازهاى ذات اقدس و وجود مقدّس آن پيشوايان دين از دست اين فرقهء بدآيين در زحمت و تعب است كه از حدّ و حصر افزون است و اين جاهلان و خائنان كه ملبّس به لباس اهل علمند از براى حبّهء گندمى كشورى را خراب و براى لقمهء نانى مملكتى را در عذاب انداختهاند .
[ متاع مكر و حيله ]
پس صلاح اين است كه بعضى را به پول زرد و سفيد و برخى را به وعده و وعيد و باقى را به امّيد و نويد فريب داده ، تا مانند مهتر نسيم عيار ، آن قوم نابكار ، عقايد و افكار مردم را بدزدند و به اسم خلاف شرع و قانون فرنگى با مردم دورنگى نمايند و تفرقه در ميان ايشان اندازند و كار ما را بسازند . »
رئيس بعد از تأمل و تفكر سربرداشت و گفت : « صحيح است زيرا كه خداى آنان در قرآنشان مىفرمايد :
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ
« 2 » .
هامش
( 1 ) . « سپيد و درخشان بدون هيچ بيمارى [ پيسى ] » نمل 27 / 12 .
( 2 ) . « عشق به خواستنىها از جمله زنان و فرزندان [ پسران ] و مال هنگفت اعم از زر و سيم ، در چشم مردم آراسته شده است » آل عمران 3 / 14 .