بعد از چندى افاغنهء كابل و قندهار اتفاق نموده به اخراج لشكر انگليس از ولايت خود عازم و جازم شدند و بطلب كهندل خان فرستادند و كهندل خان با اطلاع محمد شاه با كسان و اتباع خود از راه سيستان به قندهار رفت .
افاغنه بسردارى او و دوست محمد خان بر سر لشكر انگليس رانده زياده از بيست هزار نفر از آنها را بقتل رسانيدند و كار قندهار به كهندل خان و امر كابل به دوست محمد خان متعلق گرديد و اين دو عرايض اخلاص و دولتخواهى به خدمت شاه ايران فرستادند .
بعد از استيصال لشكر انگليس در كابل و قندهار يار محمد خان نيز كسان دولت انگليس را از هرات اخراج كرده عريضهء دولتخواهى و خدمتگزارى بحضور محمد شاه نوشته با كسان معتمد خود به خدمت پادشاه ارسال داشت و آنها در اصفهان بحضور محمد شاه رسيدند و محمد شاه آنان را نوازش نمود و فرامينى بنام يار محمد خان صادر كرد .
بعضى از اولاد كامران ميرزا نيز پس از كشته شدن او به طهران به خدمت محمد شاه آمدند و مواجب و سيورسات دربارهء آنها برقرار شد و در تهران مقيم شدند « 1 » .
علت اينكه سرداران كابل و قندهار بسيار متمايل و حتى مجبور به اتحاد با ايران بودند ، آن بود كه سرداران مزبور خاندان درّانى را از سلطنت محروم نموده بودند و غاصبين تاج و تخت افغانستان بشمار ميرفتند و به خوبى ميدانستند كه هرقدر افغانها را براى مخالفت با خاندان درّانى تحبيب يا تهديد نمايند باز ايشان از صميم قلب اعقاب درّانى را بر ديگران ترجيح خواهند داد و بدين لحاظ بود كه از افغانها نگرانى داشتند .
هامش
( 1 ) - « . . . جهانگير ميرزا و جلال الدين ميرزا پسران كامران ميرزا حكمران هرات به قصد ملازمت آستان اقدس بحضور مبارك آمدند و مورد الطاف كامله گرديده منزل و راتبه و انعام لايقه دربارهء آنها مبذول شد . . . » منتظم ناصرى ج 3 ص 175 .