يوم چهارشنبه بيست و چهارم سركار شجاع از امنآباد حركت كرده به منزل قصر جم مىآمدند . اين جانب با همراهان آنشب را خواب و خوراك ننموده بقراولى مشغول بوديم . صبح بسيار زود بعد از نماز باز جمعيت خود را جمع كرده بحوالى اردوى ايشان رفتيم . خرابه و گودالى را پناه كرده كه از آنطرف قراول ايشان بيرون آمد . باز چند سر به آنها درآميخته ايشانرا برداشتيم و قريب باردو رسانديم و به همين قسم دعواى جزئى در ميانه گرم بود كه گرد لشكر شجاع السلطنه از دور پيدا شد . اينجانب كه دانستم اردو رسيد ، نواب سليمان ميرزا و نوكر را در آنجا گذاشته و خود به خدمت شجاع رسيدم . عرض كردم كه آمدن شما بهيچوجه لازم نبود . تا ما سرگرم داشتهايم آنها را ، شما خود را باصفهان رسانيده باشيد . فرمودند كه راه را برف گرفته بجز همين راه قصر جم راهى ديگر نيست . امروز را در اينجا توقف كرده دو ساعت از شب گذشته برميداريم كه فردا ظهر به اصفهان رسيده باشيم و تو بايد امشب پانصد سوار برداشته پشت سر ما و جلو اردوى ايشانرا داشته باشى كه اگر خبر شوند و بر سر راه ما آيند در شب تار بىخبر چشمزخمى واقع نگردد . اين جانب اطاعت نموده به همين قسم سواره جاى اردو و سنگر را معين كرده از هرطرف به قدر قوه بلكه زياده از اندازه جد و جهد در خدمات و انتظام در امورات بظهور ميرسانيدم و از آنطرف قريب باردوى ايشان هنگامهء جدال گرم گشته گاهى اينها آنها را برداشته و قريب بسنگر ميرسانيدند و از آنطرف امداد به جهت آنها
گرم شدن هنگامه جدال
بيرون آمده آنها را تعاقب ميكردند . آنها كه ضعيف ميشدند ما امداد ميفرستاديم و به همين قسم هنگامه گرم بود و ليكن دويست سوار آنها در مقابل
سفرنامه رضا قلى ميرزا نايب الاياله ( نوه فتحعلى شاه ) ( فارسى ) — صفحة 82
مساهمون: رضا قلى ميرزا نايب الاياله
ص٨٢