و اگر بگويند حق نيست ، من خطاكار نيستم « 1 » .
( 1 ) عبد الله بن كثير هم در پاسخ كسى كه او را بدوستى على ( ع ) سرزنش ميكرد چنين سرود :
اگر عيب مردى اين باشد كه * پيغمبر را دوست دارد گناهى ندارد
پسران ابو الحسن و پدرشان * در نژاد و رحم پاكيزه هستند
آيا شما دوستى آنها را گناه ميدانيد ؟ * بلكه دوستى آنها گناهان را ميزدايد .
خلفاى بنى اميه هم در كينهتوزى و جنايت نسبت بشيعيان ، راه معاويه را رفتند و خلفاى بنى عباس هم اين روش ستمگرانه را پيروى كردند و اگر ما بخواهيم اندوهها و گرفتاريهاى سياهى را كه بر شيعيان على رفته بنگاريم نياز بكتابهاى مفصلى داريم .
ولى اين آزارها هيچگونه تأثيرى در ارادهء استوار شيعيان نداشت و آنها به تهديدها و قتلها و حبسهاى معاويه اعتنائى نداشتند و جان خود را در راه ايمان و عقيدهء پاكشان قربانى ميكردند و ما اينك برخى از آن شهيدان بزرگ و راستين را كه در راه عقيدهء استوار و دوستى خاندان پيامبر مردانه جان دادند ياد مىكنيم ، قربانيان بزرگى كه بدست معاويه شهيد شدند و جز عشق به اهل بيت پاك رسول گناهى نداشتند .
هامش
( 1 ) - كامل مبرد ص 545