آيا سزاوار است كه بگوئيم حسن ( ع ) به برادرش گفت ، به هر كارى كه دست زدم تو با آن مخالفت كردى ! !
( 1 ) دكتر طه حسين هم ، اين خبر دروغين را در كتابش آورده و ميگويد « حسين ( ع ) از صلح برادرش ناخشنود بود و با آن مخالفت ميكرد تا آنجا كه امام حسن ميخواست او را بزنجيرى آهنين بكشد و تا انجام صلح او را همچنان مقيد نگه دارد ! ! » و مىافزايد كه « حسين از اقدام به صلح عيبجوئى ميكرد زيرا آن را مخالف روش پدرش ميدانست » و بالاخره ميگويد « امام حسين ديد ناچار است كه از نظر برادرش پيروى كند و بدين جهت اطاعت نمود ولى در مدينه پس از چند سال كه از صلح گذشت ، امام حسين ( ع ) بشدت مشتاق جنگ بود و بدنبال فرصتى مىگشت كه جنگ را دوباره آغاز كند » « 1 » .
و اينكه گفته است « امام حسين با صلح برادرش مخالفت مىكرد تا بدانجا كه امام حسن او را تهديد كرد كه بزنجير آهنينش خواهد كشانيد و علت مخالفت حسين ( ع ) اين بود كه صلح را با روش پدرش مغاير ميديد » سخنى نادرست است زيرا اگر امام حسين از صلح برادرش ناراضى بود ، دعوت مردم كوفه را پس از اجراى صلح مىپذيرفت و بجنگ با معاويه برمىخاست و يا پس از شهادت برادرش بر ضد معاويه انقلاب ميكرد ، علاوه بر اين اگر صلح امام مخالف روش امير المؤمنين بود ، حسين ( ع ) حتى يك لحظه سكوت نمىكرد ، زيرا خاموشى در اجراى حق نمودار ترس و معصيت است و خود امام حسن هم بر خلاف روش پدرش كه همان سنت رسول الله است اقدامى نميكرد و صلح را نمىپذيرفت .
البته حسين ( ع ) شوقى فراوان بجهاد داشت چنان كه تشنهاى
هامش
( 1 ) - الفتنة الكبرى 2 / 213 و اين روايات را استاد محمود عقاد در كتاب ابى الشهداء نادرست دانسته است .