تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه استرآباد و مازندران و گيلان و . . . ( فارسى ) — صفحة 246

مساهمون:

ص٢٤٦
گونه‌هاى پايا نيز مىباشد . اين گياه در مناطق كوهستانى ايران فراوان است . ميوهء گلپر پس از رسيدن به شكل فلسهاى بازى مىباشند كه دانه‌اى دربر دارند و آنها را كوبيده و به‌عنوان چاشنى خوشبو به كار مىبرند . 182 / 13 - سياه‌دانه : گياهى است از تيرهء آلالگان جزو دستهء خربقيها كه به نام علمى
« Nigella sativa L . »
معروف است . اين گياه بطور خود - رو در اكثر نقاط بخصوص شمال ايران مىرويد . دانه‌اش تيره‌رنگ و سه گوش و داراى بويى خاص است . سياه‌دانه را نانوايان براى خوشمزگى نان در موقع پخت روى آن مىريزند . 182 / 13 - ورزك : ( ؟ ) 182 / 13 - ثعلب : گياهى است از ردهء « تك لپه‌ييها
« Monocoty Ledones
كه گونه‌هايش تيرهء خاصى را به نام تيرهء « ثعلب
« Orchidees
بوجود مىآورد . ريشهء ثعلب دو غده دارد كه يكى توخالى است و مربوط به گياه روييدهء فعلى است و ديگرى توپر است كه مايهء جوانهء سال آينده است . غده‌هاى توپر ثعلب داراى مواد نشاسته‌يى و لعابى و غذايى است . از غده‌هاى زيرزمينى ثعلب آردى تهيه مىكنند كه در تجارت نيز به نام « ثعلب
« Salep
مشهور است . براى آگاهى بيشتر نگاه كنيد به ( فرهنگ فارسى معين ، ج 1 ، ص 1189 ، زير ثعلب ) . 182 / 14 - توت زمينى : از انواع گياهان وحشى است كه اهل رحمت‌آباد آن را « چوم‌بو » و به لهجهء شفتى و لاهيجانى آن را « چنارك
« Chenarak
مىشناسند ( فرهنگ گيلكى ، منوچهر ستوده ، ص 78 ) .