شهربانو بيگم آن نواب بلقيس احترام * آن كه بر پا شد لواى شرع از آباى او
آن فلك قدرى كه چون ابر بهار از راه جود * عالمى شرمنده و ممنون شد از آلاى او
رفت از راه شرف زين بزم در ماه صيام * چون كه شد از بادهء عشرت تهى ميناى او
« واهب » از پير خرد ، سال وفاتش خواستم * گفت « بادا عشرتآباد جنان مأواى او »
* * *
آن خديجه عصمت زهرا خصال * آن صفورا طينت بلقيس خو
مرغ روحش بود طوبى آشيان * لاجرم زين خاكدان تابيد رو
كلك « صافى » بهر سال رحلتش * گشت از پير خرد او راه جو
از پى تاريخ با « احباب » گفت * « شد بهشت جاودان مأواى او »
* * *
شهربانو بيگم آن نواب خورشيد احتجاب * آن كه او را خوانده پير عقل بلقيس زمان
در حريم عصمت او مهر ممنوع از عبور * در سراى عفت او زهره از نامحرمان
كرد مرغ روح او در اول ماه صيام * عزم سير گلشن فردوس و گلگشت جنان
قدسيان كردند استقبال روح پاك او * مرحبا بر لب ، حديث خير مقدم بر زبان
زد به تاريخش رقم « واهب » چو داخل شد « صيام » * « عندليب روح او گرديد طوبى آشيان » « 1 »
بعد از آن ، نادر شاه آن جناب را به سنهء اردلان « 2 » ، در حينى كه روانهء داغستان بود طلبيد
هامش
( 1 ) . برابر عددى « صيام 141 » را بايد بر جملهء « مادّه تاريخ » افزود . مادّه تاريخها نشان مىدهد كه مرگ شهربانو بيگم در اول رمضان 1155 روى داده .
( 2 ) . همان كه امروز سنندج خوانده مىشود