بهطرف همدان كشيد ، [ 1 ] امير ارشيون كه حاكم آنجا بود ، به دو ملحق گشته چند روزى توقف نمود . ارشيون گفت كه اگر اميرزاده ابا بكر بدين طرف آيد ، ما را طاقت مقاومت نيست ، پيش از آنكه هجوم سيل بلا در رسد ، فكرى مىبايد كرد و خلاص و نجاتى انديشيد . بعد از تأمل و تدبر بسيار ، بر آن اتفاق كردند كه به [ طرف اصفهان و ] شيراز روند و از پير محمد بهادر بن اميرزاده عمر شيخ استمداد جويند [ 2 ] با معدودى چند كه مانده بودند ، متوجه اصفهان گشت . به هر موضع كه رسيدند ، حكام و كلانتران به انواع پيشكش و خدمتى قيام مىنمودند تا به حدود جربادقان رسيد . از آنجا ايلچى فرستاده اميرزاده رستم را از توجه خود اعلام كرد .
اميرزاده رستم بهادر مجموع امراى خود را پنج روزه راه به استقبال فرستاد و به هر منزل كه نزول مىافتاد ، خدمتهاى لايق مىكردند . چون به حدود اصفهان رسيد ، اميرزاده رستم با سادات و قضات و علماء و اهل شهر و غيره [ 3 ] استقبال كردند و به اعزاز و اكرامى هرچه تمامتر او را در شهر آوردند و طويها به عظمت كردند .
اميرزاده عمر با اميرزاده رستم گفت : [ 4 ] ملوك سوالف و سلاطين ماضى در اوان هجوم نوايب معضلات و ورود عظايم مهمات به يكديگر ملتجى شوند و دست در دامن اشفاق « 1 » و اعطاف « 2 » يكديگر زنند ، اگر به هيچوجه اهمالى در آن باب جايز دارند و حق افادت [ 5 ] ايشان به تقديم نرسانند ، « على مر الدهور [ 6 ] » « 3 » بر زبان نزديك و دور مطعون « 4 » و مهجور گردند . و من به مهمى كلى آمدهام تا مجموع برادران جمع نمىشويد ، مقابل اميرزاده ابا بكر نمىتوان رفت . وظيفه آنكه حالا ايلچى پيش اميرزاده پير محمد فرستيم و اميرزاده اسكندر را نيز طلب داريم و تا آن زمان كه
هامش
[ 1 ] . ت : كشته .
[ 2 ] . ت : شيراز روانه شوند و از فرزندان اميرزاده عمر شيخ استمداد خواهند .
[ 3 ] . ت : « و غيره » ندارد .
[ 4 ] . ت : اميرزاده رستم با اميرزاده عمر گفت .
[ 5 ] . ت : امالت .
[ 6 ] . ت : على مراد هور ( ؟ ) .
( 1 ) اشفاق : مهربانى كردن ، مهر و تلطف كردن ( دهخدا ) .
( 2 ) اعطاف : ج عطف ، مهربانيها ( دهخدا ) .
( 3 ) بر گذر روزگارها .
( 4 ) مطعون : مجروح به نيزه ( منتهى الارب ) مورد سرزنش قرار گرفته ( دهخدا ) .