قاهره - لا زالت مشرقه الانوار مونقة [ 1 ] الازهار « 1 » - قرار گرفت و عرصهء دماغ معاندان از تخيل خيالات فاسد [ 2 ] و تصورات باطل [ 3 ] خالى و عاطل ماند و صحيفهء احوال رعايا و زيردستان به زيور عنايت و عاطفت پادشاهانه آرايش يافت و زبان دانى « 2 » و قاصى « 3 » و اذناب « 4 » و نواصى « 5 » به ذكر احسان و نشر افضال « 6 » ملكانه گشاده گشت . مواعيدى كه روزگار از سوالف [ 4 ] قرون و اعصار عالميان را به نيل امانى « 7 » و ادراك مواد [ 5 ] شادمانى مىداد ، به انجاز « 8 » و انجاح « 9 » پيوست و اميدى كه جهانيان را به عواطف نامتناهى حضرت الهى در تربيت مواد معاش و حصول اسباب انتعاش « 10 » مىداشتند ، به اجابت رسيد .
نظم
در مدحتش گشاده جهان چون دوات لب * در خدمتش ببسته فلك چون قلم ميان
اميد است كه ميامن بركات اين جلوس همايون شامل احوال عباد اباعد « 11 » و ارقاب ، بل كافه « 12 » اهل مشارق و مغارب گردد و حضرت سلطنت شعارى را امداد
هامش
[ 1 ] . ت : موتنقه ( ؟ )
[ 2 ] . م : فاسد خيالات ، ت : فاسده
[ 3 ] . ت : باطله
[ 4 ] . م و ل : سلف
[ 5 ] . ت : مورد .
( 1 ) پيوسته تابندهء نورها و گلهاى با طراوت باد .
( 2 ) دانى : پست ، مقابل عالى و بلند ، مقابل قاصى ( دور ) ، نزديكشونده ( دهخدا ) .
( 3 ) قاصى : دور ، دورشونده ، مقابل دانى ( نفيسى ) .
( 4 ) اذناب : ج ذنب ، دمها ، دنبالها ، بندگان و كنيزكان و لواحق ( غياث اللغات ) ، حواشى و خدم ( دهخدا ) .
( 5 ) نواصى : ج ناصيه ، اشراف مردم ( آنندراج ) .
( 6 ) افضال : نيكويى كردن ، بخشش كردن ، انعام و احسان كردن ( دهخدا )
( 7 ) امانى : آرزوها ، مرادها ، خواهشها ( دهخدا ) .
( 8 ) انجاز : روا كردن حاجت ، برآوردن حاجت كسى را ، وفا كردن وعده ( دهخدا ) .
( 9 ) انجاح : برآمدن حاجت ، روا شدن حاجت ، برآورده شدن حاجت ، روا كردن حاجت ( دهخدا ) .
( 10 ) انتعاش : نيكو شدن حال كسى ، بهبود ، بهى ( دهخدا ) .
( 11 ) اباعد : ج ابعد ، دوران ، دورترينان ، بيگانگان ، خلاف اقارب ( دهخدا ) ، ساكنين شهر دور ( نفيسى ) .
( 12 ) كافه : همگان .