گلشن آمال بطارقه و چمن مآل اساقفه از تاب سموم قهرش به فحواى « هشيما تذروه الرياح » پژمرده ، صفوت آب وضويش دود حيرت از آتشگاه زردهشت برآورد .
رافع لواى عالم آراى
« وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى »
، كاشف فتح الباب « انا مدينة العلم و على بابها » ، پردهدار حريم حرم محرميتش قائل « لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا » ، تيغ دو زبانش كه مانند لاى نفى اژدهاى گنج « الا » بود به كورى چشم منافقان دو انگشت گرديده ، و سنان سرافشانش كه چون الف احديّت به يكتايى علم گشته الف وار در ميان جان معاندان قد كشيده ، ساقى بزمگاه لاهوت كه جانهاى صاف نوشان مصطبهء جبروت خراب جرعه و جام ولايت اوست و دلهاى شيران آجام بسالت كباب آتش بىدود صولت او .
وارث مرتبهء هارونى * پردهدار حرم يزدانى
صلوات اللّه عليه و عترته الطاهرين .
و بعد بر ديباچهء عرض و اعلان مىنگارد : چمنآراى اين رياض فردوس آيين و گلشن پيراى اين حديقهء نزهت قرين محمد ميرك الحسينى كه مقارن جلوس ميمنت مأنوس ثانوى اعلى حضرت سليمان شاهى ، ظل اللّهى ، نوباوهء بساتين خير المرسلين ، با كورهء حدايق طه و يس ، فصّ خاتم يد اللّهى ، ضرغام بيشهء اسد اللّهى ، بالفعل [ و ] بالقوة شهنشاهى
سليمانى كه پيش تخت او شاهان كمر بسته * چو موراناند پيش پايهء تخت سليمانى
داراى جهانگشاى ممالك آراى ، كيخسرو مكان فريدون فر ، جمشيد حشمت اردوان شأن ، گوهر تاج سعادت سيمايش مصقل آينهء ماه منير ، اكليل فلك فرسايش نوربخش آفتاب جهانگير ، پرچم علم ظفر طرازش [ 2 الف ] طرّهء عنبرفشان حور ، غريو كوس رعد آوايش دمساز
« يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ »
. رمحش در آسمان سطوت شهاب ثاقبى است كه بر خرمن حيات شياطين الانس به سر دويده ، نعل سمند هلال آسايش حلقهء بندگى در گوش سلاطين ذوى الاحتشاد كشيده .