[ خطبه مؤلف ]
بسم اللّه الرحمن الرحيم
جواهر زواهر حمدى كه دست فرسودهء اوهام مقدسه نگرديده نثار بارگاه احديت پادشاهى سزاست كه امور « 1 » سلطنتش از وصمت فنا مبرّاست ، و لئآلى متلألى شكرى كه اذهان قدسيّه « 2 » به كنه نزهتش نرسيده ارمغان درگاه صمديّت سلطانى را در خور است كه بود و نمود عظمتش از غايلهء انتقال معرّاست .
كريمى كه به مؤدّاى
« تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ »
فرق تمكّن فرق اساطين سلاطين را به تاج افراز و امتياز برآراست .
حكيمى كه به مقتضاى
« تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ »
استرداد مواد نعمت و دولت فرمود از آنكه چار ديوار رياض فردوس قطعه [ اى ] از رياض كرامت اوست و خلد برين محقر كلبه [ اى ] از قصور بىقصور عنايت او .
اى گدايان كرده از انفاس تو پايندگى * با گدايان تو شاهان در مقام بندگى
و روايح درود سعادت ورود و فوايح نعوت نامحدود خورشيد فلك تدوير رسالت و ماه جواهر آسمان نبوّت را اولى است كه تا نيّر عالمافروز از مطالع
« وَ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَهُ مِمَّا يَشاءُ »
بر جهات ستّهء عالم رباعى ساطع گشت :
لموع مشاعل دولت قياصرهء قاصره مانند چراغ صبحگاهى به مغارب افول مختفى گرديد ، و تا از كوس بلند آواز [ ب ] اعجاز طراز سعادتش طنين طنطنهء
« وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ »
در رواق بوقلمون و خم طاق گردون پيچيد رقم كسر بر نواصى كتابهء ايوان عالىشأن اكاسر كشيد .
هامش
( 1 ) . اصل : ابود ( تصحيح قياسى ) .
( 2 ) . اصل : قادسيه .