چنان ديد كه تمامت امرا و اركان دولت غازان خان برقرار سابق و رسم سالف ممكّن و محترم باشند و راه مناصب و اشغال هر يك بر ايشان مقرر بود .
بعد از آن جماعت اروق چنگيز خان كه از پنجاه سال با يكديگر ياغى بودند ايل شده ايلچيان فريستادند و فتنه و نزاع از ميان عالميان برخاست . همهء خلق قدم ميمونش را مبارك شمردند ، عرضه داشتند كه به حكم خداى تعالى نام پادشاه اسلام سلطان محمد اولجاى توخان باشد يعنى پادشاه بزرگ مبارك ، و بدين موجب مقرر شد .
و در شهور سنهء اربع و سبعمائه ( 704 ) شهر سلطانيه را بنا نهاد و به طالع عقرب مقر سرير سلطنت و تختگاه خود ساخت . و در آن سال سيدى تاج الدين محمد الرفاعى وفات يافت و در سال گوسفند موافق شهور سنهء ست و سبعمائه ( 706 ) به طرف گيلان لشكر كشيد ، و در آن معركه امير قتلغشاه هلاك شد ، و مرقد او را به تبريز بردند و آنجا مدفون است .
و در سنهء سبع و سبعمائه ( 707 ) شيخ براق را در گيلان شهيد كردند و مرقد او را در سلطانيه آوردند ، و در سنهء ثمان ( 808 ) . . . خطبه و سكه كردند در بغداد .
و در شهور سنهء عشر و سبعمائه ( 710 ) ايستمور و قونجى پسران انبارجى را در گرده كوه به ياسا رسانيدند و مرقد ايشان را به تبريز بردند . و هم درين سال مولانا قطب الدين شيرازى وفات يافت و اين ضعيف در تاريخ او گفته است :
شعر
روز يكشنبه قريب عصر سال ذى * ى و ز « 1 » بگذشته در تبريز از ماه صيام
جان پاك « 2 » قطب دين محمود شيرازى برفت * سوى فردوس برين با صد هزاران احتشام
و در جمادى الاول سنهء احدى عشر و سبعمائه ( 711 ) پولاد پسر قوجى را در تبريز به ياسا رسانيدند . در اين سال بلغاتى خاتون نماند و هم درين سال سيدى سيف الدين على بن محمد الرفاعى وفات يافت و در سلطانيه مدفون است ، و به روز شنبه نماز شام عاشر شوال سنهء احدى عشر و سبعمائه ( 711 ) خواجه سعد الدين محمد ساوجى را با نواب او شهاب الدين مباركشاه و يحيى پسر جلال طره و زين الدين ماسترى و داود -
هامش
( 1 ) - سال ذال و ياء بايد خواند و نيز ياء و زاء ، يعنى سال 710 و روز 17 صيام ، ر ك : مجمل فصيحى 3 : 18 .
( 2 ) - از صفحهء 473 سطر 14 تا اينجا از نسخهء « پ » نقل شد .