كرد ، و آن چنان بود كه او با برادرش عمرو بن الليث در خدمت ابراهيم بن النصر السجستانى بودند در بست . ابراهيم يعقوب را با لشكرى جرار به محاربهء عمار بن ياسر كه عامل هرات بود فرستاد . يعقوب برفت و مظفر شد و آن ولايت بگرفت و آنجا اقامت كرد . چون به عدل و داد مشغول شد ، شوكتى عظيم يافت . تمامت سجستان و كرمان و خراسان بگرفت .
چون خلافت به معتمد على اللّه ابو العباس احمد بن متوكل رسيد ، امير محمد ابن طاهر را كه والى عراق بود با لشكرى فرستاد . يعقوب ايشان را بشكست و محمد ابن طاهر را اسير كرد و قاصد فارس و خوزستان شد و بگرفت و در نيشابور مقام ساخت ، و هم در آنجا در سنهء خمس و ستين و مائتين ( 265 ) وفات يافت . و مدت ملك او پانزده سال و پنج ماه بود [ و در عهد او احمد بن عبد اللّه الخجستانى كه از خدم برادرش بود عصيان نمود و خراسان را بگرفت ، و كار او به درجهاى رسيد كه در نيشابور بگشت ، سيصد هزار دينار و پانصد اسب و هزار جامه ببخشيد و از ملوك قاهره يكى اوست ] .
عمرو بن الليث -
به حكم وصايت قايممقام برادر شد و تمامت ممالك در تصرف آورد ، چنان كه در بغداد خطبه به نام او كردند و در شيراز مسجد عتيق را عمارت كرد ، و در پادشاهى به غايتى رسيد كه در اسفار مطبخ او را سيصد شتر مىكشيد ، و در آخر عهد امير اسماعيل بن احمد السامانى خروج كرد و در محاربه عمرو را اسير كرد و به حضرت المعتضد باللّه فرستاد در جمادى الاول سنهء سبع و ثمانين و مائتين ( 287 ) ، و در حبس بغداد به گرسنگى وفات يافت ، و مدت پادشاهى او بيست و سه سال بود .
طاهر بن محمد بن عمرو الليث -
چون عمرو اسير شد ، طاهر بگريخت [ 96 - ر ] و به سجستان رفت ، و مدتى آنجا بود . بعد از آن به فارس آمد . معتضد بدر را كه امير الامراى بغداد بود با لشكرى بفرستاد و طاهر از وى بگريخت و به سجستان رفت و در سنهء ثلث و تسعين و مائتين ( 293 ) وفات يافت . و مدت پادشاهى او شش سال بود .