به نفس خود به جنگ مغول رود ، ملوك و امرا گفتند : خليفه را زحمت نبايد كشيد ما بندگان برويم . جمله برفتند و به دلى قوى جنگ كردند و مغولان را از جبل حمرى ( ؟ ) انهزام دادند ، و لشكر خليفه بر پى ايشان برفت و بسيارى از مغول بكشتند و اسيران از نيل و دقوق ( ؟ ) بازگرفتند .
و در سنهء اثنى و ثلثين و ستمائه ( 632 ) شيخ شهاب الدين ابو حفص عمر بن محمد بن عبد اللّه بن محمد بن عبد اللّه بن سعد بن الحسين بن القاسم بن محمد بن عبد اللّه ابن عبد الرحمن بن القاسم بن محمد بن ابى بكر الصديق السهروردى نماند « 1 » . و ابن - فوطى المورخ آورده است كه [ شيخ شهاب الدين در رجب سنهء ] خمس و خمسين و خمسمائه ( 555 ) « 2 » به بغداد آمد و در سنهء ست و ستين ( 566 ) در طريق عزلت [ و معامله ] با خداى تعالى درآمد و روز چهارشنبه غرهء محرم سنهء اثنين و ثلثين و ستمائه ( 632 ) وفات يافت .
و در ايام او سلطان ركن الدين در روم بود ، و در مصر ملك صالح نجم الدين ايوب بن الكامل و در موصل بدر الدين لؤلؤ و در ديار بكر و شام در سنهء تسع و ثلثين و ستمائه ( 639 ) سيد تاج الدين محمد صلابه را به حاكمى اربيل معين كردند ، و در سنهء اثنتين و اربعين و ستمائه ( 642 ) باز لشكر مغول به ديار بكر آمدند و حران و رها بگرفتند و ماردين به صلح بستدند و شهاب الدين غازى به مصر گريخت و آنجا متمكن بنشست و مستظهر شد . [ 94 - پ ]
و در فارس اتابك ابو بكر بود و در كرمان ركن الدين قتلغ سلطان پسر براق حاجب و در خراسان ارغون آقا و در خوارزم جينتمور .
و در روز جمعه دهم جمادى الاخر سنهء اربعين و ستمائه ( 640 ) مستنصر وفات - يافت ، و مدت خلافت او دوازده سال و ده ماه بود .
المستعصم بالله ابو احمد عبد الله بن المستنصر -
سى و هفتم خلفاى بنى العباس بود و پنجاه و ششم به نسبت با نبى عليه السلام . چون مرافق خلافت به مكان او جمال گرفت و امر و نهى او بر بلاد اسلام نافذ گشت ، بفرمود تا جمله خيرات
هامش
( 1 ) - سلسلهء نسب سهروردى ناقص بود ، از مجمل فصيحى ( 2 : 307 ) تكميل شد .
( 2 ) - با : تسع و ثلثين و خمسمائه .