از عمارات خراب شد ، و مقابلتهاى ديوار شهر بيفتاد ، و طاق مقصوره مسجد جامع - كه در هيچ شهر عمارتى چنان نشان ندادهاند - بيفتاد فاما دو پايهء طاق بقرار خود بماند ، و ملك معز الدين حسين مرحوم آن را عمارت كرد و درست نمود چنان كه حالا ظاهر است
و اصل عمارت مسجد از شمس الدين مسعود هروى - كه وزير مملكت سلطان تكش بود - بر رسم اصحاب شافعى عمارت كرده بود ، و پوشش آن از چوب بود ، و در ايام سلاطين غور بود كه متعصبان آتش زدند ، و سلطان غياث الدين محمد بن سام تقليد مذهب شافعى گرفته بود ، ازين معنى متألم خاطر شد ، همان مسجد كه سوخته بودند و چند موضع ديگر از اطراف آن به آن متصل گردانيد ، و اين مسجد كه حالا هست هم بر رسم اصحاب شافعى عمارت كرد ، و سلطان غياث الدين در سنه ستمايه برحمت حق پيوست ، و هم در آنمسجد در گنبدى كه متصل مسجد ساخته است مدفون است ، و هنوز عمارت تمام نشده بود ، پسرش سلطان محمود باتمام رسانيد ، در سنه اثنى و ستمايه و تاريخ اين زلزله را عزيزى نظم فرموده بدين عبارت :
بيت :
ز هجرت شده هفتصد و شصت و پنج * چو خورشيد برزد سر از برج حوت
بلرزيد اركان شهر هرات * بفرمان حى الذى لا يموت
( جغرافى - حافظابرو ، نسخه مخطوطه كتابخانه ملى ملك ورق 298 ) .
غياث الدين خواند مير در وصف جامع هرات و تاريخ بنياد آن مينويسد : « و اين بقعهء شريفه را سلطان ابو الفتح غياث الدين محمد بن سام در اواخر ايام دولت خويش بنا فرمود ، و سلطان شهاب الدين و سلطان محمود