روضهء هفدهم در جلوس بابر ميرزا كرت ثانى بر سرير سلطنت و جهانبانى بتاييد آسمانى
[ ابو القاسم ] بابر ميرزا ، چون خاطر از دغدغهء تعرض ( سپاه ) سلطان محمد ميرزا فارغ ساخت ، رايت عزيمت هميون بجانب [ دار السلطنه ] هرات برافراخت ، و بتمكن و استقلال تمام بر سرير سلطنت جلوس اجلال فرمود ، و بنسق امور ، و نظم مصالح جمهور ، بمساعى مشكور ، و اهتمام موفور توجه نمود ، و دواعى ضمير منير ، و بواعث خاطر خطير باستخلاص و تسخير حصار « اختيار الدين » برگماشت . و مولانا احمد يساول كه كوتوال قلعه بود در ضبط و محافظت و استحكام و صيانت آثار بليغ نمود ، و مدت چهل شبانهروز از جانبين آتش جانسوز جنگ و جدال ( التهاب و ) اشتعال داشت ، چون بحرب و قتال ، و فريب و احتيال كار ( ى ) از پيش نرفت ، و مردم عرصهء تلف و هلاك ميشدند ، بابر ميرزا بر مقتضى طينت اصلى و فطرت جبلى عنان بجانب شفقت و مرحمت معطوف داشت ، مولانا احمد ( عرض ) كرد ، كه هرگاه جناب كرامتمآب شيخ بهاء الدين عمر قدس سره ، [ و جناب نقابت انتساب امير ناصر الدين سيد قريش نور إله مضجعه ] بابر ( ميرزا را ) عهد و پيمان موكد بمواثيق و ايمان داده مرا اطمينان خاطر حاصل گردد ، حصار بسپارم پس آن هردو بزرگ [ دين ] بنابر صلاح مردم و اصلاح ذات بين حاضر آمده ، بابر ميرزا را عهد و سوگند دادند ، و مولانا احمد قلعه تسليم نمود ، و بابر ميرزا بعهد و پيمانى كه كرده ( بود ) وفا نمود ، و مولانا احمد تربيت و نوازش يافته ، پرتو آفتاب جهانتاب عنايت بابر ميرزا بر ساحت احوال او تافت . و سرير سلطنت ، و متكاى خلافت [ موكب همايون ] بابرى را مسلم و مستخلص گشت .